Առավոտը կանգառ իջնելիս տեսա իմ հարևան Վաղոյին…Մտածեցի՝ անվերջ կпրпւuտներից խենթшցել է, այնուամենայնիվ հետևից մտա խանութ

Առավոտը կանգառ իջնելիս տեսա իմ հարևան Վաղոյին, որ ինչ-որ տեղ էր շտապում: — Ո՞ւր ես գնում, Վաղո: — Պիտի մտնեմ էն խանութը՝ այսօրվա լուրերը կարդալու: — Խանութում ի՞նչ լուր պիտի կարդաս: — Արի՝ կտեսնես:

Մտածեցի՝ անվերջ կnր nւuտներից խենթшցել է, այնուամենայնիվ հետևից մտա խանութ: Մոտեցավ մրգերի եւ բանջարեղենի բաժնին, ուշադիր նայեց ու գn չեց. — Փա՛ռք Աստծո, Մեղրին դեռ մերն ա: — Ի՞նչ իմացար: — Տես՝ գրված ա ,,Մեղրիի կառալյոկ,,: Տեսքից երևում ա, որ էսօր են բերել: —

Այ քեզ լրատվություն… — Հազա՛ր փառք ու պատիվ: — Ի՞նչ տեսար: — Գորիսն էլ ա մերը: — Էդ ո՞նց:
— Խնդրեմ, գրված ա ,,Գորիսի լոբի,,: Էրեկ չկար, հաստատ էսօր են բերել: — Սպասի հլը, Վաղո: — Ի՞նչ կա: — Ոնց որ Բաղդադն էլ ա մերը:

— Ի՞նչ Բաղդադ: — Տես՝ էն անկյունում գրված ա ,,Բաղդադի խուրմա,,: — Էդ անկյունի հետ գործ չունես: — Ինչո՞ւ: — Էդտեղ միջազգային լրատվությունն ա: Դու տեղական լուրերը կարդա:

Կարո Վարդանյանի ֆեյսբուքյան էջից:

նյութի աղբյուր՝ info-arm.com